Kredyt hipoteczny, a upadłość konsumencka

  Wiele osób chcących ogłosić upadłość posiada wartościowe nieruchomości, najczęściej domu jednorodzinne lub mieszkania, w których wspólnie z rodziną zamieszkują. Osoby takie obawiają się utraty mieszkania, co wydaje się bardzo dolegliwą sankcją. Należy jednak stwierdzić, że nie zawsze postępowanie upadłościowe prowadzące do utraty mieszkania przez dłużnika jest dla niego niekorzystne.

  Jak wiadomo po ogłoszeniu upadłości majątek upadłego wchodzi w skład masy upadłości. Do tej masy wchodzą również nieruchomości należące do upadłego. Jeżeli ruchomości te są obciążone hipoteką, hipoteka ta nadal trwa, a wierzyciel hipoteczny jest uprzywilejowany w postępowaniu upadłościowym. Oznacza to, że w przypadku zlicytowania nieruchomości zabezpieczonej hipotecznie suma uzyskana z tego tytułu po potraceniu kosztów postępowania upadłościowego (przeważnie koszty te w przypadku upadłości konsumenckiej wynoszą kilka tysięcy) zostają przeznaczone na spłatę wierzyciela hipotecznego (najczęściej banku, który udzielił dłużnikowi kredytu hipotecznego). Pozostali wierzyciele mogą zostać zaspokojeni z tym sum, tylko po całkowitym zaspokojeniu wierzyciela hipotecznego (w praktyce ze względu na kwotę kredytu hipotecznego rzadko do tego dochodzi). Jednocześnie wierzyciel hipoteczny nie musi zgłaszać swojej wierzytelności bowiem jest ona umieszczona na liście wierzytelności z urzędu przez syndyka. Nie jest zatem konieczna inicjatywa wierzyciela hipotecznego.

  Upadły konsument w przypadku gdy w toku postępowania upadłościowego zostanie zlicytowany dom lub mieszkanie, w którym zamieszkuje może obiegać się o przyznanie przez Sąd kwoty na pokrycie kosztu wynajmu mieszkania (zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych) za okres od 12 do 24 miesięcy. Jednocześnie należy słusznie za dr hab. Rafałem Adamusem stwierdzić, że kwota na zaspokojenie ww. potrzeb socjalnych upadłego jest uprzywilejowana również względem wierzyciela rzeczowego (LEX nr 151228302). W mojej opinii jest to zrozumiałe, bowiem w przeciwnym przypadku przepis ten w praktyce rzadko znajdowałby zastosowanie. Złożenie wniosku o upadłość konsumencką nie jest bowiem obligatoryjne, dlatego złożenie takiego wniosku leży co do zasady w interesie dłużników, których majątek nie pozwala na zaspokojenie wierzycieli. W praktyce sprzedaż mieszkania w postępowaniu upadłościowym prowadzi najczęściej tylko do częściowego zaspokojenia wierzyciela rzeczowego.

  Kancelaria Radcy Prawnego w Rzeszowie, Jarosławiu oraz Przeworsku na stronie której się znajdujesz specjalizuje się w zakresie spraw o ogłoszenie upadłości konsumenckiej oraz doradza w dalszych etapach tego postępowania.