Umowa powiernictwa

  Umowa powiernictwa jest jedną z umów nienazwanych, do której stosuje się odpowiednio przepisy umowy zlecenia, jednak która nie znajduje wprost adresowanej do niej regulacji przepisów kodeksy cywilnego. Stronami tej umowy jest z jednej strony powierzający, który dokonuje przysporzenia drugiej strony umowy w celu osiągnięcia określonego celu gospodarczego oraz powiernik, który rzecz tą przyjmuje i nią zarządza w sposób określony w umowie powiernictwa. Rzecz będąca przedmiotem powiernictwa może zostać przekazana na własność powiernikowi, wówczas możemy mówić o powiernictwie fidycjarnym. Jeżeli natomiast własność rzeczy pozostaje u powierzającego, a powiernikowi przysługuje wyłącznie prawo do zarządzania i rozporządzania rzeczą ma miejsce powiernictwo upoważniające. W przypadku gdy na powiernika powierzający przenosi własność rzeczy w umowie tej powinno znaleźć się postanowienia umożliwiające odzyskanie własności tej rzeczy w przypadku gdy powiernik postępuje niezgodnie z umową.  Istnieje również możliwości zabezpieczenia interesów powiernika wynikających z zwartej umowy powiernictwa poprzez zastrzeżenie kary umownej od powiernika na rzecz powierzającego, w przypadku gdy ten drugi nie wykona zobowiązań wynikających z umowy lub wykona je w sposób nienależyty. Sporządzenie umowy powiernictwa można powierzyć również adwokatowi lub radcy prawnego.  

  W praktyce gospodarczej bardzo często spotyka się umowy powiernictwa finansowego w zakresie egzekucji zaległym zobowiązań. Dotyczy to przede wszystkim rynku windykacyjnego. Podmioty gospodarcze, które świadczą pewnego rodzaju usługi i z tego tytułu przysługują im niezaspokojone wierzytelności zawierają umowy powiernictwa z firmami windykacyjnymi, których celem jest egzekucja tych zobowiązań. W tym przypadku może to być zarówno powiernictwo z przeniesieniem własności wierzytelności (cesja), jak i powiernictwo upoważniające.

  Umowa powiernictwa rodzi tez szczególne skutki podatkowe. W takim przypadku zgodnie z indywidualnymi interpretacjami podatkowymi obowiązki podatkowe wynikające z przedmiotu umowy należą do powierzającego. Nawet jeżeli powierzający przeniósł własność rzeczy na powiernika to na powierzającym będzie ciążył obowiązek rozliczenia transakcji związanych z przedmiotem umowy powiernictwa, bowiem na podstawie umowy powiernictwa powiernik nie dokonuje definitywnego nabycia rzeczy będącej przedmiotem powiernictwa (musi się rozliczać za każdym razem z powierzającym).

  Aktualnie znajdujesz się na blogu Kancelarii Radcy Prawnego w Przeworsku, Jarosławiu oraz Rzeszowie. Jeżeli chcesz wiedzieć więcej zapraszamy do lektury innych artykułów znajdujących się na blogu.