Uznanie powództwa

  W niektórych sytuacjach zdarza się, że pozwany nie posiada możliwości podniesienia zarzutów, które umożliwiały by mu podjęcie skutecznej obrony. Chodzi tutaj o przypadki, gdy dłużnik nie kwestionuje żądania wierzyciela zarówno co do istoty, wysokości oraz terminu wymagalności. W takim przypadku w interesie dłużnika jest to, aby dogadał się z wierzycielem, aby ten nie skierował powództwa do Sądu co wobec jego oczywistej zasadności doprowadzi do obciążenia dłużnika dodatkowymi kosztami, takimi jak koszty procesu, w tym wynagrodzenia adwokata lub radcy prawnego oraz opłaty sadowe. Jeżeli w sprawie został wydany nakaz zapłaty, a dłużnik uznaje roszczenie nie powinien zgłaszać sprzeciwu, gdyż takie działanie narazi go tylko na poniesienie wyższych kosztów procesu. Sprzeciw będzie bowiem skuteczny nawet, gdyż pozwany nie podniesie w nim żadnych zarzutów, gdyż ma on automatyczny skutek kasatoryjny.

  Decyzję o uznaniu powództwa, czy też uznaniu roszczenia wierzyciela jeszcze na etapie przed wszczęciem procedury sądowej należy w każdym przypadku przemyśleć. Decyzja ta rodzi za sobą nieodwracalne skutki, dlatego nie należy jej podejmować pochopnie. Uznanie powództwa miedzy innymi niweczy skutki przedawnienia. Dlatego właśnie decyzję tę warto skonsultować z prawnikiem takim jak adwokat lub radca prawny. Zawodowy zastępca procesowy przeanalizuje sprawę i określi czy nie istnieje prawna możliwość uchylenia się od zaspokojenia zobowiązania na podstawie przepisów prawa materialnego lub procesowego. Bardzo często dochodzi do tak zwanego niewłaściwego uznania powództwa. Dzieje się tak, gdy dłużnik nie składa oświadczenia o uznaniu powództwa lecz podejmuje czynności, które tworzą domniemanie, ze nie kwestionuje przedmiotowego roszczenia. Do czynności takich należy w szczególności wniosek o rozłożenie długu na raty. Aby uniknąć takiej sytuacji we wniosku o rozłożenie świadczenia na raty, należy jednoznacznie stwierdzić, że jest to żądanie ewentualne na wypadek uwzględnienia żądania powoda przez Sąd i, że pozwany nadal kwestionuje zasadność roszczenia.

  Po wyznaczeniu rozprawy uznanie długu jest co do zasady bezprzedmiotowe, gdyż nie wpłynie to już na zmniejszenie ewentualnych kosztów procesu. W związku z tym na tym etapie co do zasady w interesie pozwanego nie jest uznanie długu, gdyż zawsze jest szansa że Sąd nieufna dowodów powołanych przez strona powodową za wystarczające dla uwzględnienia zadania pozwu i oddali powództwo. Nie zmienia to jednak faktu, że w przypadku skutecznego zaskarżenia takiego wyroku przez powoda pozwanego obciąża także koszty postępowania apelacyjnego.

  W celu uzyskania pracy indywidualnej istnieje możliwość umówienia spotkania w Przeworsku, Jarosławiu oraz Rzeszowie. Kancelaria świadczy kompleksową pomoc prawna.